شاید برخی از این افکار متعلق به شما باشد ... :

✔️ "اگر او تغییر کند، همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت"

✔️ "من نمی توانم این درد، افراد و اتفاقاتی که رخ می دهد را کنترل_کنم"

✔️ "مقصر اصلی من هستم"

✔️ "من به درگیر شدن با روابط بد ادامه می دهم"

✔️ "احساس خلأ و پوچی می کنم"

✔️ "من چه کسی هستم؟"

✔️ "اشکال من چیست؟"

ناراحتی و کمبودها ما را به اینجا آورده است. ما می خواهیم تغییر کنیم، همین حالا این را می خواهیم.
ما می خواهیم از بدبختی مان فرار کنیم. ما می خواهیم نسبت به خودمان و محدودۀ زندگی مان احساس خوبی داشته باشیم و زندگی رضایت بخشی داشته باشیم.
ما روابط شاد و سالم می خواهیم.

اگر هر کدام از افکار ذکر شده به شما تعلق دارد، شما تنها نیستید. اکثر ما در انجمن هو وابستگان گمنام، غم، ناراحتی، اضطراب، ناامیدی و افسردگی شدیدی را احساس کرده ایم و به اینجا رسیده ایم، تا آرامش از دست رفته مان را باز گردانیم.

چیزی که ما را به اینجا آورده است ممکن است یک بحران مانند طلاق، جدایی، حبس، مشکلات سلامت یا تلاش برای خودکشی باشد.

برخی از ما احساس می کنیم خسته، بی امید و ویران شده هستیم.

اگر شما در آغاز راه بهبودی هستید، شاید این لحظه چیزی نباشد که در خاطر نگه دارید اما روزی ممکن است این لحظه را جشن بگیرید.

بسیاری از ما دردمان را یک هدیه
می دانیم، زیرا که بدون احساس های خلأ و ناامیدی، هرگز نمی توانیم اشتیاق واقعی برای تغییر زندگی مان را تجربه کنیم. بدون این اشتیاق، خیلی از ما می دانیم که نمی توانیم تصمیم برای تغییر بگیریم.

ما تعادل، خوشحالی و آرامش می خواهیم اما برای تغییر کردن می بایست قدردان این احساسات باشیم و تصمیم بگیریم از این گودال درد صعود کنیم.

از زمانی که این تصمیم را می گیریم، بسیاری از ما می پرسیم،

"چطور می توانم تغییر کنم؟

از کجا می توانیم کمک بگیرم؟"

در ابتدا، بسیاری از ما فکر
می کنیم می توانیم تنها با تلاش بیشتر یا با یادگیری تکنیک هایی برای تغییر دادن دیگران مشکلات مان را حل کنیم.

معمولا غرور یا نحوۀ تربیت مان باعث
می شود فکر کنیم که خودمان به تنهایی می توانیم این تغییر را انجام دهیم، این دو دیدگاه، جادۀ ما را برای رسیدن به روش بهترِ زندگی مسدود می کند.

"نشریه هم وابستگان گمنام"